Kaynak :interaktif

Vücut yeterince oksijen alamadığı durumlarda doku ve hücrelerin oksijen ihtiyacını karşılamak sebebiyle hastaya oksijen verilir.Bu yöntem genellikle oksijen tüpü ile uygulanmaktadır. Solunum hastalarında özellikle dispne, siyanoz, huzursuzluk, baş ağrısı, sinirlilik, bulantı, kalp ritm bozuklukları ve taşikadı belirtileri çok görülür. Özellikle bu tür belirtiler ile solunum hastalarının ileriki seviyelerde görecekleri kronik akciğer hastalıkları için, hastaya oksijen desteği sağlanır. Örnek olarak: Miyokart enfarktüsünde, bazı sebeplere bağlı olarak sol kalp yetmezliklerinde, karbonmonoksit zehirlenmelerinde, ağır halde görülen anemilerde, kanın oksijen kapasitesinin düştüğü durumlarda, bronşial astma, pnömoni gibi hipoksiye sebep olan akciğer hastalıklarının hemen hemen hepsinde oksijen uygulanır, uygulanmalıdır. Hastaya oksijen verilerek bu konuda ki sorun ve sıkıntısı ortadan kaldırılarak tam anlamıyla solunumun sağlanması hedeflenir. Kullanılan oksijen tedavisi ile hasta oldukça sakinleşir, düzenli & rahat bir solunum gerçekleşmeye başlar.

Gaz halinde olan ilaçların solunum yolu ile uygulanması çoğunlukla genel anestezi de ve O2 tedavisinde kullanılmaktadır. Ameliyatlar da genel anestezi sağlamak amacıyla eter, etilen, azot peroksit ve halothane gibi anestezik etkili gazlar kullanılmaktadır. Bunların dışında O2 cihazlarına ilave edilen nebulizatör veya aerosol parçalar aracılığı ile hastaya antibiyotik veya bronşları genişletici ilaçlar da uygulanmaktadır.

Solunum hastalarının bazı aksesuarlarada ihtiyaç duymaktadırlar. Bunlar genellikle nebülizatör cihazları, hasta karyolası, akülü tekerlekli sandalye vb. bir çok malzemeye ihtiyaç duyabilirler.Tabi bu malzemeler her solunum hastasında kullanılmaz. Öncelikle ihtiyaçlarınızı doğru biçimde tespit edip yaptığınız tespitlere göre malzeme ihtiyaçlarınızı gidermekte fayda vardır.